kieken

Lieve Indi


Nog maar drie kruisjes op je kalender zetten en je komt bij ons wonen. Spannend hé! 


We halen je vrijdagavond op en lopen even langs je toekomstige kleuterschool. De speeltuin ligt er verlaten bij. Verontwaardig merk je op: 'er is geen buis om van te glijden'. Aiai!
Thuis loop je rond alsof je hier al jaren bent. Heerlijk vinden wij dat. Vrijdagavond lees ik je geeuwend een bedverhaaltje voor. 


Als ik je favoriete liedje zing, leef ik op door je aanstekelijke lach.

er zat een kieken op het spoor
en de trein die kon niet door
ai ai toedeloedelei
met veel getoeter en lawaai

ging dat kieken dan op zwaai

ai ai toedeloedelei

tok tok tok tok tok
tok tok toooook tok tok

tok tok tooook tok tooooook kedei

met veel getoeter en lawaai 

ging dat kieken dan op zwaai

ai ai toedeloedelei

Zaterdag ben ik vroeg uit de veren. Ik ga een halve dag werken. 's Middags rep ik me naar huis. We gaan boodschappen doen. We kopen een groot croque-monsieur toestel. Het oude is stuk en we vinden het een leuk idee om er eentje cadeau te doen aan Elke. Ze is namelijk morgen jarig. Je zelfgemaakte kaart heb je haar al gegeven.

Na het avondeten kijk je vol ongeduld uit het raam. Sien komt je namelijk halen. Je mag bij haar logeren en er het grootste deel van de zondag spelen. Sien's mama Agnes hebben we al op je school ontmoet. Gerard, Sien en zus Noa zien we voor het eerst. We gaan hartelijk en spontaan met elkaar om. Jij straalt en geniet van de aandacht.

Zondag pikken we je bij Sien op. Het is de bedoeling dat we pizza gaan eten voor we je terugbrengen naar het CKG. Je protesteert. Je buik zit nog veel te vol met drie porties frieten.

Je zit stil op een stoel terwijl de volwassenen praten. Agnes vertelt in het Frans dat je het moeilijk hebt met het feit dat er een ander kindje in je slaapkamer intrekt. Je reageert niet als we iets vragen. Ik neem je op schoot. Je vertelt me dat je niet naar de nieuwe school wil, want er is geen buis. Ik troost en streel je. Prompt val je in slaap. 

Na je hazenslaapje ga je nog even wild spelen. Als we vertrekken, wil je geen afscheid nemen. 

In het CKG gedraag je je uitbundig en opstandig. We laten je achter in de professionele handen van Wout. Aan je slaapkamerraam doet hij teken dat je aan het huilen bent. Onderweg naar huis voel ik mij schuldig. Was het te vroeg om je te laten logeren? Hebben we fouten gemaakt? Gelukkig belt Wout. Je was overstuur over het ontbreken van een buis op de speelplaats van de nieuwe school, maar nu slaap je rustig. 

Het is hard voor je hé, al die veranderingen. Je hebt geen andere keuze dan ze te doorstaan. In jou schuilt veel levensvreugde en doorzettingsvermogen. Ik ben er zeker van dat je de positieve kanten van de pleegzorg gaat leren zien en waarderen. 

Als het te snel voor je gaat of je vindt dat de grote mensen te veel het kieken uithangen, laat dan maar van je horen. Je hebt het recht om het niet met ons eens te zijn.

Ik hou van je.

Liefs

Dine

mannenweekend

Hi5 Indi, 

Deze editie van de blog mag ik, je pleegpapa, "reporter ter plaatse" spelen. Dine is er niet het hele weekend bij, dus 't is een beetje 'mannenweekend'. 

Zaterdagvoormiddag staat steevast winkelen op het programma. Je blijft dat voortreffelijk doen. Even probeer je met een geweldige vanzelfsprekendheid een pak snoepjes in het winkelkarretje te smokkelen. Ik wijs je er op dat we dat best even vragen en een oud dametje komt naar me toe en zegt "gij brengt die goe groot"… Af en toe een pluim geeft je vleugels.

In de namiddag moet Elke naar de zangles en Dine gaat met haar mee. Elke gaat na de les naar haar papa. Je bent de rest van het weekend 'enig kindje'. We besluiten niet op Dine te wachten en we halen de fietsen van stal. We rijden langs het kanaal, helemaal tot in Oelegem. Ik weet daar een leuke taverne met lekkere ijsjes. De taverne is gesloten … Niet getreurd, onderweg zagen we een ijskarretje, een eindje voor de wei met lama's. Natuurlijk kies je voor dat raketmodel met al die opzichtige kleurtjes! 

Ik vertel je over het park van Schilde waar wilde ezels grazen. Aan de ingang van het park staat een oud mannetje eendjes te voeren. Alleen met je ogen maak je hem de zak met stukjes brood afhandig. Zou je nu al doorhebben hoe sterk dat wapen van je mooie ogen is? Gelukkig is de zak van papier want hij gaat met de laatste stukjes brood mee de vijver in. "Gaan we nu naar de zebra's?" vraag je. De ezels zijn zo verdrietig over deze zwart-wit-voorstelling dat ze zich niet laten zien. We spreken af dat we eens terugkomen met Dine, die weet de ezels wel te vinden. En je teleurstelling is zo weer opgelost. 




Onderweg naar huis leg ik je uit dat bloemen niet gemaakt zijn om geplukt te worden. Zelden een stel wenkbrauwen zo een uitdrukking van overpeinzend ongeloof zien maken. 

De tijd gaat supersnel als het leuk is en voor we het goed beseffen is er het avondmaal, nog wat spelen en dan bedtijd. Morgen is er weer een drukke dag. Omdat het zandmannetje wat vertraging heeft, kom ik je nog even troosten met een led-lampje voor onder je hoofdkussen. Sst, niemand zeggen, een mannengeheimpje.

Zondagochtend schijnt de zon heerlijk. Dine moet vroeg weg. Het is openbedrijvendag en straks gaan we haar bezoeken op haar werk. Eerst gaan we zwemmen in het zwembad met de leuke glijbaan. Je imiteert mij en andere kinderen en ik zie je vloeiend leren zonder dat je het zelf weet. Eens terug buiten neem je de sleutels van me af. Je wil zelf het slot van de fietsen losmaken.

's Middags maken we croque-monsieurs. Aja, 't is mannenweekend! Dan vertrekken we naar "de politie en de brandweer" zoals je het opleidingscentrum waar Dine werkt, omschrijft. Het wordt een dolle namiddag. Je zit in politiewagens, op politiemoto's, zelfs in de cockpit van een vliegtuig. Je bent de ster van de dag, want de collega's van Dine hoorden al veel over je en ze willen je nu in levende lijve bewonderen. 

Ook oma komt op bezoek. Ze wil binnen enkele minuten ook jouw oma zijn, maar zo gaat dat niet bij jou hé? De aanpak van Bine, de zus van Dine, en Wiene, haar man, doet het ijs sneller smelten. Zeker met een paar 'pipi-mopjes". Mannenhumor hé.

Ik breng je alleen terug naar de instelling. Da's even wennen. Ook al omdat we in de andere leefgroep afscheid moeten nemen. Ik leer nog een nieuw stopwoordje van je kennen: mega. Welterusten en tot gauw Mega-Indi!

Onderweg naar huis bedenk ik dat we vergeten zijn de kruisjes op je kalender te zetten. Wout zal er morgen wel aan denken. Mannen hé ...

moederdag

Lieve Indi


Op de ontmoetingsdag van de Vlaamse Vereniging voor Pleegzorg speel je met Elke en de andere kinderen terwijl de pleegouders een lezing bijwonen over gehechtheid. 


's Middags eten we onze koffiekoeken en vertrekken we naar muziekcentrum TRIX. Daar krijgen we een volgnummer. Er zijn nog 24 wachtenden voor ons. Elke verovert de laatste plek in de zangles. Opgelucht gaan we boodschappen doen. Je helpt de kar inladen. Je kiest een tandenborstel, tandpasta, ontbijtgranen en het avondeten: frietjes! 


Je schilt mee de aardappelen en snijdt de komkommer. Na het eten gaan we nog even naar de speeltuin. Met de fiets. Je rijdt hem zelf naar buiten, maar je valt. Daar zijn voor het eerst traantjes. Ik mag je troosten.


Je keurt je tandpasta af. "Dat piekt!" We liggen even in het grote bed voor een verhaaltje van Raponsje en een liedje van mijnheer de uil. Je kiest het bovenste bed. "Ik kan niet slapen, ik ben bang," zeg je beduusd. Omdat je het blijft zeggen, haal ik je pleegpapa erbij. Zijn argumenten stellen je uiteindelijk gerust. 


Zondagochtend 5 uur. Je bent wakker, maar je doet je best rustig te blijven liggen. Om 7 uur staan we op. We nestelen ons in de zetel en kijken naar Ice Age. 
Na de film mag je onze huisgenoten wekken. Elke vergast je op gekietel. Aan de ontbijttafel open je zelf de doos ontbijtgranen. De helft ervan belandt op de grond. 


Vandaag gaan we in eigen dorp zwemmen. Met de fiets. We ontdekken de glijbaan. Iedere volgende keer dat we de trap oplopen, stijgt je zelfvertrouwen. Uiteindelijk kan je het alleen. 


's Middags lust je wel een flinke hap spaghetti. We spenderen een rustige namiddag thuis. Je speelt wat op de computer, zit achter de poezen aan en fietst met Elke naar het park. Na het avondeten vertrekken we naar het CKG. We krijgen een tube "niet piekende" tandpasta mee van Wout. Hij vertelt dat je vrijdagavond met papa en mama hebt gebeld en dat je goed kon uitleggen wat er op 14 oktober gaat gebeuren. We zetten een kruisje op je aftelkalender. Je vraagt net zo lang "en dan?" tot we aan het eind van de kalender zijn. 

Dan verras je me. "Voor jou," zeg je, en je overhandigt mij plechtig je moederdagcadeau, dat al sinds mei op de kast staat te wachten op een bestemming. Een mooi versierde foto met in rode verf een afdruk van je hand. Ik ben er heel blij mee, lieve schat, dank je wel!


Als je gaat slapen, stelt Wout voor dat we buiten even wachten bij het tweede raam van rechts. Je verschijnt met een luier op je hoofd. We zwaaien uitgebreid. Dan gaat onherroepelijk het gordijn dicht.


Tot woensdag, flinke jongen!


Zoen




Dine

voor het eerst bij ons thuis

Lieve Indi


Straks halen we je op. Je mag een nachtje komen slapen. Eerst gaan we naar de ontmoetingsdag van de Vlaamse Vereniging voor Pleegzorg. Ik kijk ernaar uit om even samen te kunnen zijn met onze vrienden en collega-pleegouders. We zullen vroeger vertrekken om nog langs muziekcentrum TRIX te gaan. Daar is het open deur. We gaan Elke inschrijven voor zangles.


Vorig weekend was je, na een heerlijke zwempartij, voor het eerst bij ons thuis. Dat viel reuze mee. Op het straatfeest heb je veel gefietst. Juf Mieke, de zorgleerkracht van je school, woont in onze straat. Dat vond je raar. Die ernstige frons verscheen op je voorhoofd.


Hoewel je via het boekje voldoende gedocumenteerd was, zat onze voorgevel nog niet in je geheugen. Je ging onze deur voorbij en één keer liep je de foute open deur binnen. Daar woont een heel lieve mama, maar die heeft al drie kleintjes.


Ons huis en je kamer heb je samen met Elke ontdekt. Dat liep vlot, geloof ik. De poezen vond je een beetje beangstigend, maar je hebt ze toch al eens aangeraakt. Bah, poezenharen aan je handen én op je hotdog!


Veel te snel werd het tijd om je terug te brengen naar het CKG. "Ik heb nog niet op mijn kamer gespeeld," merkte je teleurgesteld op. Misschien moeten we je agenda inderdaad wat minder belasten en je de kans geven om gewoon eens thuis te zijn.


Tijdens de autorit naar het CKG - je was nat van de regen en we hadden je in een deken gewikkeld - viel je in slaap. 


Er waren alweer andere begeleiders in het CKG. Silke hebben we sedert onze kennismaking niet meer gezien. Werkt ze er nog wel? We hebben samen het kruisje gezet op je aftelkalender en nog eens verteld wat de planning is voor de komende weekends. 


Het gaat goed. Je bent een flinke, sterke jongen!


Tot straks


Dine

naar de cinema

Lieve Indi

Woensdagnamiddag vertrek je met je twee pleegmadammen. Je gunt niemand in het CKG nog een blik. Als ik daar iets over opmerk, zeg je: 'mijn stem is op.'

'Oei,' zegt Elke, 'dat is een probleem, want dan ga je niet kunnen lachen met de Smurfen.'

'Mijn lachstem is niet op.'

In de auto is je stem op totdat er een brandweerwagen in beeld komt.

Het wordt een cinemabezoek met alles erop en eraan: een puntzak met snoepjes, een cola, een ritje in een hobbelauto, een 3D-bril. Elke legt je uit dat je mag rondlopen voor de film begint, maar dat je het grote scherm niet mag aanraken. Je kopieert het gedrag van de andere kinderen. Je maakt buitelingen, koprollen, ploft in zetels. Eén ding kopieer je niet. Je blijft flink van het scherm af. 

Als de film begint, ben je bang. Kom maar op mijn schoot, in mijn armen gaat het beter.

Na de film gaan we langs de Decathlon. Elke heeft een badpak nodig voor school. Jullie lopen vijftien meter voorop. Je krijgt de fietsen in het oog en je roept: 'mama!' 

Was jij dat? Bedoel je mij daar mee?  

We bekijken samen het aanbod. Je probeert er een veel te grote. Dan vinden we een zwartblauwe fiets. Geknipt voor jou. We kopen hem.

In de Lunch Garden kan je niet beslissen wat je wil eten. Een beetje tegen je zin eet je van de vol-au-vent met puree. Het ijsje maakt alles goed.

Op je fiets cross je het CKG binnen. Begeleider Wout heeft intussen een aftelkalender voor je gemaakt. Elke dag dat we samen iets doen, is voorzien van een sticker. Zo kan je beter inschatten wanneer we je komen halen. Bij veertien oktober staat een dikke pijl naar een foto van ons huis. Je mag je eerste kruisje zetten. 

Je fietst nog even mee naar de voordeur. Daar laat je je fiets achter zodat wij hem thuis kunnen zetten. Je holt ervandoor. Je dagstem is op.  

Tot zondag.

Liefs

Dine

eerste uitstap

Lieve Indi


Dit is onze eerste uitstap. Alleen wij met zijn vieren.


Je wacht ons op in de hal. Je vindt het niet nodig dat we in de leefruimte komen. Nog even sokken en schoenen aantrekken. Dan stap je parmantig richting uitgang. Toon en Kenzo gillen en zwaaien, maar je kijkt niet om. Tijdens de autorit naar de stad ben je stil. 

We nemen de Flandriaboot voor een tochtje. Je houdt je goed vast aan de reling, want 'als ik val in het water ga ik blubben'. Tijdens de boottocht hebben we een meningsverschil. Volgens jou rijden boten en varen auto's. Halsstarrig hou je dit vol. Ik laat het voorlopig rusten.


Na de boottocht nemen we de bus naar het centraal station. Op het Astridplein ga je helemaal uit de bol. Zoveel fonteintjes! Je speelt en gilt en steelt de show. Tot je onderlijf druipend nat is. Gelukkig heeft je pleegpapa een handdoek in zijn rugzak. Even alles droog maken en uitrusten. 


We leren je hoe je een foto maakt. Ernstig neem je er één van Elke. En van mij.

We gaan op ontdekking in en rond het centraal station. Roltrappen vind je boeiend. Voor de lol nemen we er enkele. Terwijl we in de omgeving van het station wandelen, besluit je om je talent voor fotografie verder te ontwikkelen. Trots toon je ons het resultaat.


We bezoeken Aquatopia. Ieder dier begroet je met een enthousiast 'hallo'. Je maakt mooie foto's.

Dan gaan we een kijkje nemen op het dak van het MAS. Negen roltrappen naar boven. Je duwt andere bezoekers kordaat opzij want je wil dat het snel gaat. We kunnen je bijna niet bijhouden.

Voor het avondmaal kozen we voor de verwennerij van McDonald's. Frietjes! Je speelt in het ballenbad en ik merk dat er een grote verticale scheur in je broek zit. 

Als we in het CKG aankomen, draag ik je op mijn arm. Eerst vertellen we ons verhaal aan één van de 'zusters der kleinen' en aan de onthaaldame. In de leefruimte zitten alle kinderen rustig te kijken naar een video van Peter Pan. We vertellen de begeleiders hoe onze dag was en installeren ons in de zetels. Je zit bij me op schoot. 

Als Wendy het liedje 'moeder' zingt, zing ik zachtjes mee. Alleen voor jouw oren. 

Slaapwel, Indi. Droom maar lekker van al die nieuwe indrukken.

Dikke zoen

Dine

derde bezoek aan het CKG

Lieve Indi,


Vandaag staan we er met zijn vijven. E en L van de pleegzorgdienst zijn er ook bij. We gaan namelijk vergaderen met Jessie, je leefgroepverantwoordelijke.  


Je hebt de grootste fiets uit de voorraad kunnen bemachtigen. Je voeten raken amper de grond. We laten je lekker fietsen terwijl we binnen de begeleidsters en de andere kinderen begroeten. Morgen wordt Toon vier jaar. Hij toont trots drie vingers. Ik doe hem voor hoe je het gemakkelijkste vier vingers strekt. Het lukt even, maar dan hervalt Toon in zijn oude gewoonte. Blijven oefenen, jarige!


We spelen buiten. Je pleegvader krijgt een berisping. Hij bestijgt behendig de klimmuur, maar daar is hij veel te groot en te zwaar voor.


Dan komt Jessie ons halen. Elke blijft met jou spelen. Met zijn vijven evalueren we de twee voorgaande bezoeken. Jessie zegt dat je goed reageert op ons. Samen beslissen we om de plaatsing twee weken te vervroegen. 


We leggen een planning vast:

• Op zondag 11 september halen we je om 9.30 uur op. We gaan een boottocht maken en we bezoeken Aquatopia. We brengen je terug om 19.00 uur.
• Op woensdag 14 september komen Elke en ik langs. Misschien gaan we naar de cinema of naar het park.
• Op zondag 18 september halen we je om 9.00 uur op. We gaan eerst zwemmen en daarna is het straatfeest. De gekke fietsen zal je vast leuk vinden. Dit is voor jou de eerste keer dat je bij ons thuis komt. We brengen je tegen 19.00 uur terug.
• Op zaterdag 24 september halen we je om 9.00 uur op. We hebben een ontmoetingsdag met de Vlaamse Vereniging voor Pleegzorg. Je mag die avond voor het eerst bij ons overnachten. Zondag doen we rustig aan. Tegen 19.00 uur brengen we je terug.
• Op woensdag 28 september komen we nog eens met je spelen in het CKG. Misschien gaan we naar het park in de buurt.
• Op zaterdag 1 oktober pikken we je om 9.00 uur op en op zondag 2 oktober brengen we je tegen 19.00 uur terug. Ik moet dan werken. Openbedrijvendag. Kom je langs?
• Op vrijdag 7 oktober halen we je om 16.30 uur op. We brengen je op zondag 9 oktober om 18.30 uur terug.
• Op woensdag 12 oktober krijg je in het CKG je afscheidsfeest. Uiteraard komen we meevieren.
• Op vrijdag 14 oktober komen we je om 16.30 uur halen. Veel bagage zal je niet hoeven te dragen, want al je kleren zijn van het CKG. Hoog tijd om te gaan shoppen.

E vertelt dat ze met je papa heeft gebeld. Je ouders zijn terug in het land. E en L gaan er binnenkort langs om over ons te vertellen. Als ze toestemmen, zullen we hen ontmoeten en dienen we een bezoekregeling af te spreken. Als je hen regelmatig kan bezoeken, ga je minder vragen hebben over je verleden en kan je je des te beter concentreren op het heden.


Intussen zit je leefgroep aan de feesttafel. We hebben 'happy birthday' net gemist. Iedereen smult van de taarten, die de mama en oma van Toon hebben gebakken.

Er volgen nog wat wilde spelletjes met ballonnen, waarbij je Elke bijt in haar arm. Auw! 

Ik reserveer een knuffelmoment voor Ali. Dan ga ik op een kleuterstoeltje zitten en grabbel ik je vast terwijl je langs stormt. Ik trek je bij me op schoot en vertel over de uitstapjes en de gekke fietsen. Je spitst je oren.

'Op 14 oktober komen we je halen en van dan af kom je bij ons wonen.'

'Voor altijd?'

'Ja'

'Waarom?'

'Omdat hier zoveel kindjes zijn en bij ons niet. Dat is beter voor jou.'

'Ah'

'Vind je dat leuk?'

'Neen'

'Vind je de poezen ook niet leuk?' 

'Neen'

'OK, zullen we de poezen dan maar wegdoen?'

'Ja!'

'Allemaal?'

'Ja!'

'En de vissen ook?'

'De vissen ook.'

Arme schat, wat moet dit veel zijn voor jou om te verwerken! Maak je geen zorgen, je mag het best oneens zijn met wat al die grote mensen in jouw plaats beslissen. Neem je tijd. Alles komt goed.


Liefs


Dine