voor het eerst bij ons thuis

Lieve Indi


Straks halen we je op. Je mag een nachtje komen slapen. Eerst gaan we naar de ontmoetingsdag van de Vlaamse Vereniging voor Pleegzorg. Ik kijk ernaar uit om even samen te kunnen zijn met onze vrienden en collega-pleegouders. We zullen vroeger vertrekken om nog langs muziekcentrum TRIX te gaan. Daar is het open deur. We gaan Elke inschrijven voor zangles.


Vorig weekend was je, na een heerlijke zwempartij, voor het eerst bij ons thuis. Dat viel reuze mee. Op het straatfeest heb je veel gefietst. Juf Mieke, de zorgleerkracht van je school, woont in onze straat. Dat vond je raar. Die ernstige frons verscheen op je voorhoofd.


Hoewel je via het boekje voldoende gedocumenteerd was, zat onze voorgevel nog niet in je geheugen. Je ging onze deur voorbij en één keer liep je de foute open deur binnen. Daar woont een heel lieve mama, maar die heeft al drie kleintjes.


Ons huis en je kamer heb je samen met Elke ontdekt. Dat liep vlot, geloof ik. De poezen vond je een beetje beangstigend, maar je hebt ze toch al eens aangeraakt. Bah, poezenharen aan je handen én op je hotdog!


Veel te snel werd het tijd om je terug te brengen naar het CKG. "Ik heb nog niet op mijn kamer gespeeld," merkte je teleurgesteld op. Misschien moeten we je agenda inderdaad wat minder belasten en je de kans geven om gewoon eens thuis te zijn.


Tijdens de autorit naar het CKG - je was nat van de regen en we hadden je in een deken gewikkeld - viel je in slaap. 


Er waren alweer andere begeleiders in het CKG. Silke hebben we sedert onze kennismaking niet meer gezien. Werkt ze er nog wel? We hebben samen het kruisje gezet op je aftelkalender en nog eens verteld wat de planning is voor de komende weekends. 


Het gaat goed. Je bent een flinke, sterke jongen!


Tot straks


Dine

naar de cinema

Lieve Indi

Woensdagnamiddag vertrek je met je twee pleegmadammen. Je gunt niemand in het CKG nog een blik. Als ik daar iets over opmerk, zeg je: 'mijn stem is op.'

'Oei,' zegt Elke, 'dat is een probleem, want dan ga je niet kunnen lachen met de Smurfen.'

'Mijn lachstem is niet op.'

In de auto is je stem op totdat er een brandweerwagen in beeld komt.

Het wordt een cinemabezoek met alles erop en eraan: een puntzak met snoepjes, een cola, een ritje in een hobbelauto, een 3D-bril. Elke legt je uit dat je mag rondlopen voor de film begint, maar dat je het grote scherm niet mag aanraken. Je kopieert het gedrag van de andere kinderen. Je maakt buitelingen, koprollen, ploft in zetels. Eén ding kopieer je niet. Je blijft flink van het scherm af. 

Als de film begint, ben je bang. Kom maar op mijn schoot, in mijn armen gaat het beter.

Na de film gaan we langs de Decathlon. Elke heeft een badpak nodig voor school. Jullie lopen vijftien meter voorop. Je krijgt de fietsen in het oog en je roept: 'mama!' 

Was jij dat? Bedoel je mij daar mee?  

We bekijken samen het aanbod. Je probeert er een veel te grote. Dan vinden we een zwartblauwe fiets. Geknipt voor jou. We kopen hem.

In de Lunch Garden kan je niet beslissen wat je wil eten. Een beetje tegen je zin eet je van de vol-au-vent met puree. Het ijsje maakt alles goed.

Op je fiets cross je het CKG binnen. Begeleider Wout heeft intussen een aftelkalender voor je gemaakt. Elke dag dat we samen iets doen, is voorzien van een sticker. Zo kan je beter inschatten wanneer we je komen halen. Bij veertien oktober staat een dikke pijl naar een foto van ons huis. Je mag je eerste kruisje zetten. 

Je fietst nog even mee naar de voordeur. Daar laat je je fiets achter zodat wij hem thuis kunnen zetten. Je holt ervandoor. Je dagstem is op.  

Tot zondag.

Liefs

Dine

eerste uitstap

Lieve Indi


Dit is onze eerste uitstap. Alleen wij met zijn vieren.


Je wacht ons op in de hal. Je vindt het niet nodig dat we in de leefruimte komen. Nog even sokken en schoenen aantrekken. Dan stap je parmantig richting uitgang. Toon en Kenzo gillen en zwaaien, maar je kijkt niet om. Tijdens de autorit naar de stad ben je stil. 

We nemen de Flandriaboot voor een tochtje. Je houdt je goed vast aan de reling, want 'als ik val in het water ga ik blubben'. Tijdens de boottocht hebben we een meningsverschil. Volgens jou rijden boten en varen auto's. Halsstarrig hou je dit vol. Ik laat het voorlopig rusten.


Na de boottocht nemen we de bus naar het centraal station. Op het Astridplein ga je helemaal uit de bol. Zoveel fonteintjes! Je speelt en gilt en steelt de show. Tot je onderlijf druipend nat is. Gelukkig heeft je pleegpapa een handdoek in zijn rugzak. Even alles droog maken en uitrusten. 


We leren je hoe je een foto maakt. Ernstig neem je er één van Elke. En van mij.

We gaan op ontdekking in en rond het centraal station. Roltrappen vind je boeiend. Voor de lol nemen we er enkele. Terwijl we in de omgeving van het station wandelen, besluit je om je talent voor fotografie verder te ontwikkelen. Trots toon je ons het resultaat.


We bezoeken Aquatopia. Ieder dier begroet je met een enthousiast 'hallo'. Je maakt mooie foto's.

Dan gaan we een kijkje nemen op het dak van het MAS. Negen roltrappen naar boven. Je duwt andere bezoekers kordaat opzij want je wil dat het snel gaat. We kunnen je bijna niet bijhouden.

Voor het avondmaal kozen we voor de verwennerij van McDonald's. Frietjes! Je speelt in het ballenbad en ik merk dat er een grote verticale scheur in je broek zit. 

Als we in het CKG aankomen, draag ik je op mijn arm. Eerst vertellen we ons verhaal aan één van de 'zusters der kleinen' en aan de onthaaldame. In de leefruimte zitten alle kinderen rustig te kijken naar een video van Peter Pan. We vertellen de begeleiders hoe onze dag was en installeren ons in de zetels. Je zit bij me op schoot. 

Als Wendy het liedje 'moeder' zingt, zing ik zachtjes mee. Alleen voor jouw oren. 

Slaapwel, Indi. Droom maar lekker van al die nieuwe indrukken.

Dikke zoen

Dine

derde bezoek aan het CKG

Lieve Indi,


Vandaag staan we er met zijn vijven. E en L van de pleegzorgdienst zijn er ook bij. We gaan namelijk vergaderen met Jessie, je leefgroepverantwoordelijke.  


Je hebt de grootste fiets uit de voorraad kunnen bemachtigen. Je voeten raken amper de grond. We laten je lekker fietsen terwijl we binnen de begeleidsters en de andere kinderen begroeten. Morgen wordt Toon vier jaar. Hij toont trots drie vingers. Ik doe hem voor hoe je het gemakkelijkste vier vingers strekt. Het lukt even, maar dan hervalt Toon in zijn oude gewoonte. Blijven oefenen, jarige!


We spelen buiten. Je pleegvader krijgt een berisping. Hij bestijgt behendig de klimmuur, maar daar is hij veel te groot en te zwaar voor.


Dan komt Jessie ons halen. Elke blijft met jou spelen. Met zijn vijven evalueren we de twee voorgaande bezoeken. Jessie zegt dat je goed reageert op ons. Samen beslissen we om de plaatsing twee weken te vervroegen. 


We leggen een planning vast:

• Op zondag 11 september halen we je om 9.30 uur op. We gaan een boottocht maken en we bezoeken Aquatopia. We brengen je terug om 19.00 uur.
• Op woensdag 14 september komen Elke en ik langs. Misschien gaan we naar de cinema of naar het park.
• Op zondag 18 september halen we je om 9.00 uur op. We gaan eerst zwemmen en daarna is het straatfeest. De gekke fietsen zal je vast leuk vinden. Dit is voor jou de eerste keer dat je bij ons thuis komt. We brengen je tegen 19.00 uur terug.
• Op zaterdag 24 september halen we je om 9.00 uur op. We hebben een ontmoetingsdag met de Vlaamse Vereniging voor Pleegzorg. Je mag die avond voor het eerst bij ons overnachten. Zondag doen we rustig aan. Tegen 19.00 uur brengen we je terug.
• Op woensdag 28 september komen we nog eens met je spelen in het CKG. Misschien gaan we naar het park in de buurt.
• Op zaterdag 1 oktober pikken we je om 9.00 uur op en op zondag 2 oktober brengen we je tegen 19.00 uur terug. Ik moet dan werken. Openbedrijvendag. Kom je langs?
• Op vrijdag 7 oktober halen we je om 16.30 uur op. We brengen je op zondag 9 oktober om 18.30 uur terug.
• Op woensdag 12 oktober krijg je in het CKG je afscheidsfeest. Uiteraard komen we meevieren.
• Op vrijdag 14 oktober komen we je om 16.30 uur halen. Veel bagage zal je niet hoeven te dragen, want al je kleren zijn van het CKG. Hoog tijd om te gaan shoppen.

E vertelt dat ze met je papa heeft gebeld. Je ouders zijn terug in het land. E en L gaan er binnenkort langs om over ons te vertellen. Als ze toestemmen, zullen we hen ontmoeten en dienen we een bezoekregeling af te spreken. Als je hen regelmatig kan bezoeken, ga je minder vragen hebben over je verleden en kan je je des te beter concentreren op het heden.


Intussen zit je leefgroep aan de feesttafel. We hebben 'happy birthday' net gemist. Iedereen smult van de taarten, die de mama en oma van Toon hebben gebakken.

Er volgen nog wat wilde spelletjes met ballonnen, waarbij je Elke bijt in haar arm. Auw! 

Ik reserveer een knuffelmoment voor Ali. Dan ga ik op een kleuterstoeltje zitten en grabbel ik je vast terwijl je langs stormt. Ik trek je bij me op schoot en vertel over de uitstapjes en de gekke fietsen. Je spitst je oren.

'Op 14 oktober komen we je halen en van dan af kom je bij ons wonen.'

'Voor altijd?'

'Ja'

'Waarom?'

'Omdat hier zoveel kindjes zijn en bij ons niet. Dat is beter voor jou.'

'Ah'

'Vind je dat leuk?'

'Neen'

'Vind je de poezen ook niet leuk?' 

'Neen'

'OK, zullen we de poezen dan maar wegdoen?'

'Ja!'

'Allemaal?'

'Ja!'

'En de vissen ook?'

'De vissen ook.'

Arme schat, wat moet dit veel zijn voor jou om te verwerken! Maak je geen zorgen, je mag het best oneens zijn met wat al die grote mensen in jouw plaats beslissen. Neem je tijd. Alles komt goed.


Liefs


Dine

tweede bezoek aan het CKG

Lieve Indi,


In de negen dagen tussen onze kennismaking en ons tweede bezoek hebben we niet met elkaar gebeld. Het was nog een beetje te vroeg om dat te doen hé.


Vandaag is Elke, je pleegzus, erbij. Ze heeft een grote zak oud speelgoed meegebracht. Meisjesspeelgoed. Jij mag eerst kiezen. De discobal verdwijnt naar je kamer. De poppenkleertjes gaan door een achttal gretige kinderhanden. Met zijn allen kleden we de poppen aan. Jij houdt je op de achtergrond. Als je begeleidster aandringt, kruip je nog meer in je schulp. Geen probleem hoor. We hebben de hele namiddag de tijd.


Je vraagt of we buiten gaan spelen. De kinderen zetten zich enthousiast in beweging. In je te grote broek race je er vandoor op een fiets. Net voor je achter de haag verdwijnt, groet je ons met één hand. Zonder omkijken. Je schaterlacht op de schommel. Je klimt en springt. Vertederd observeer ik je fratsen.


Als het begint te regenen, vluchten we met zijn allen naar binnen. Daar begint een hoop geduw en getrek. Iedereen wil een plaatsje op of naast ons. Het is moeilijk om elk kind aandacht te geven. Voor het avondmaal (spaghetti!) mogen we ons afzonderen in een bezoekersruimte. Alleen met zijn vieren. We worden er stil van. Je eet flink. Champignons lust je niet.  


Na het eten blijven we nog even in de aparte ruimte voor een spelletje 'bal in de vuilnisbak mikken'. Af en toe manen we je aan wat minder luid te roepen. Onze arme oren! 


Als we terug in de leefruimte komen, is het avondritueel aan de gang. Elk kind gaat apart met de begeleidster mee. Pyjama aantrekken. Jij mag kiezen wie jou helpt. Je kiest Elke. Intussen fungeer ik als knuffelmama voor Ali. Terwijl ik hem streel en zacht een wiegelied zing, kwijlt hij me nat.


Als we vertrekken, huilt één van de peuters hartverscheurend. Ze strekt haar armpjes uit naar Elke. We maken het afscheid kort. Het voelt niet lekker je achter te laten. 


Als we voorbij het raam stappen zie ik tussen de vele zwaaiende handen alleen die van jou.


Lieve Indi, tot gauw!


Kus


Dine

juf Rani

Een rode poort. Een immense grasvlakte. Speeltuintjes. Containergebouwen. De directrice staat ons op te wachten. Haar handdruk is stevig en warm.


Terwijl we vertellen over Indi's leven, stapt ze meer en meer mee in zijn verhaal. De praktische bezwaren die ze telefonisch en via mail aanhaalde, lijken niet belangrijk meer. 'We passen er wel een mouw aan'.


Ze stelt ons voor aan de juf van de derde kleuterklas. Juf Rani is van Indische afkomst en kwam op de leeftijd van 6,5 jaar naar België. We luisteren geboeid naar het verhaal van de adoptie en naar de nog levendige herinneringen aan de tijd in Indië. Wat een raakvlakken met Indi! Rani kan een belangrijke sleutelfiguur worden in zijn ontwikkeling. Een vertrouwenspersoon. Een lotgenoot.


De warmte die zowel de juf als de directrice uitstralen, geeft ons een gevoel van thuiskomen. Alles valt op zijn plaats. Dat ik dit nog mag meemaken! In mijn zoektocht naar een geschikte school voor mijn eigen kleuter, botste ik vaak op onverschilligheid of voelde ik mij 'te min'. Dat is duidelijk verleden tijd.


We spreken af met juf Rani dat we op 12 september naar de infoavond komen. Op die manier leren we de andere ouders kennen en zijn we op de hoogte van de praktische afspraken. Juf Rani vraagt ons om een foto mee te brengen. Dan is Indi al een beetje aanwezig en kan ze de andere kleuters voorbereiden op de komst van een nieuwe klasgenoot. Ook het boekje van beertje Brom zal ik meebrengen om de kinderen te helpen begrijpen wat pleegzorg is.


Met de directrice spreken we af dat we goed blijven communiceren. Als de klas dreigt vol te lopen, zal ze onmiddellijk verwittigen. Wij laten zo snel mogelijk de datum weten waarop Indi de overstap zal maken.

schoolkeuze

Indi start op 1 september in de derde kleuterklas van de school die het CKG voor hem koos. Hij zal niet bij Sien in de klas zitten. De band tussen die twee is namelijk zo hecht dat Sien er geen andere vriendschappen op na kan houden. Vandaar de 'scheiding'.


Na de herfstvakantie laten we hem nog in zijn vertrouwde klas. Dat is lastig en onpraktisch, maar Mieke, zijn zorgbegeleider die toevallig bij ons in de straat woont, zal ons helpen met het vervoer. Pas als Indi er klaar voor is (na nieuwjaar?), maken we de overstap.


Er zijn twee kleuterscholen in onze woonplaats. De ene heeft de reputatie prestatiegericht te zijn, de andere zorggericht. De keuze is snel gemaakt!


Ik bekijk de website van de school. Mijn enthousiasme groeit. Juf Rani van de derde kleuterklas heeft een donkere huid en een Indische voornaam. Via e-mail neem ik contact op en leg ik de situatie uit. De directrice antwoordt dat het niet mogelijk is om nu al een kind in te schrijven, dat pas in de loop van het jaar instapt. Ze stelt voor om Indi toch al vanaf 1 september te laten komen. Onmogelijk! Ik maak een afspraak voor een persoonlijk contact zodat we rustig één en ander kunnen duiden.